Nie jest to najbardziej pomyślna wiadomość dla sprzedawców. Obaw nastręczają przeróżne sytuacje, które można teoretycznie podciągnąć pod niezgodność towaru z umową.

Mowa np. o awariach sprzętu, które zdarzyły się w czasie obowiązywania gwarancji.
Rodzi się pytanie: czy rzeczywiście w ciągu 6 m-cy użytkownik telewizora nie jest w stanie stwierdzić jego ewentualnej niezgodności w umową?

Innym ciekawym aspektem jest odpowiedzialność sprzedawcy za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową. Na chwilę obecną sprezedawca nie ponosi takiej odpowiedzialności, jeżeli kupujący wiedział (tudzież powinien był wiedzieć) o wadzie produktu w momencie dokonywania zakupu.
 

I tu pojawia się kolejny znak zapytania: kto ma udowodnić, że klient był świadomy, że nabywa wadliwy sprzęt  - on sam czy sprzedawca?

Ustawodawcy przyświeca słuszny cel: maksymalna ochrona konsumentów.
 

Oby tylko Ci ostatni nie skusili się wizją nadużywania swoich praw. Wystarczy wyobrazić sobie sytuację, w której instrukcja pralki zawiera omyłkowo funkcję, która nie istnieje. Funkcja ta jest mało istotna i jej brak tak naprawdę niczego w użytkowaniu owej pralki nie utrudnia. W tej sytuacji osoba, która korzysta z nieszczęsnej pralki przez - dajmy na to - rok czasu, zgłasza niezgodność towaru z umową.
 

Może to zrobić? Wedle proponowanej dyrektywy jak najbardziej.

Inne przepisy dyrektywy zakładają m.in. że:

* klient nie będzie musiał ponosić dodatkowych kosztów,jeśli nie zostanie o nich poinformowany przed zakupem,
* termin dostarczenia zamówionego towaru ma wynosić do 30 dni. Jeśli zostanie przez sprzedawcę przekroczony, klient ma prawo zrezygnować z umowy, a wpłacone przez niego pieniądze powinien otrzymać maksymalnie do 7 dni. 
* termin odstąpienia od umowy zawartej na odległość ma wynosić 14 dni (w całej UE)
* w przypadku niezgodności towaru z umową, to sprzedawca zadecyduje czy naprawi sprzęt czy też go wymieni (punkt dla sprzedawcy)

Dyrektywa jeszcze nie obowiązuje. Jej propozycja została przyjęta przez Komisję Europejską w X 2008.
Obecnie opracowywany jest jej ostateczny kształt. Ma połączyć 4 już obowiązujące dyrektywy w jeden akt i ujednolicić europejskie prawo konsumenckie.

Może się zdarzyć, że kwestiom spornym nie będzie końca.
Jak będzie, czas pokaże.
Oby zwyciężył zdrowy rozsądek i dystans!